Welur i welwet to odmiany pluszu, ale różnią się przede wszystkim techniką wykonania oraz długością runa. Welur jest pluszem osnowowym z krótkim, gęstym meszkiem, a welwet – pluszem wątkowym, zwykle z dłuższą okrywą runową, często przekraczającą 3 mm. W sklepach nazwy te bywają używane zamiennie, dlatego przy zakupie trzeba sprawdzać skład, rodzaj materiału i jego parametry.
Welur a welwet – najważniejsze różnice
| Cecha | Welur | Welwet | Aksamit |
|---|---|---|---|
| Technika tkania | Plusz osnowowy, w którym runo powstaje z nitek osnowy | Plusz wątkowy, tworzony przez wyciąganie i rozcinanie nitek wątku | Dodatkowe nitki runowe są wprowadzane między osnowę i wątek |
| Długość runa | Krótkie, gęste włosie | Dłuższe włosie, często powyżej 3 mm | Zwykle wyraźna, miękka okrywa, najczęściej krótsza niż w welwecie |
| Połysk | Subtelny lub matowy | Zależny od rodzaju materiału, często wyraźnie odbija światło | Najbardziej intensywny, satynowy połysk |
| Elastyczność | Zależy od konstrukcji, włókien i tego, czy jest to tkanina, czy dzianina | Często większa, szczególnie w odmianie dzianinowej | Zwykle mniejsza, materiał jest grubszy i bardziej zwarty |
Wszystkie trzy materiały należą do grupy pluszów, czyli wyrobów z dodatkową okrywą runową. To właśnie włosista powierzchnia odpowiada za miękkość, charakterystyczny sposób odbijania światła i efekt cieniowania.
Jak technika tkania wpływa na wygląd materiału?
W osnowie znajdują się nici biegnące wzdłuż całej długości tkaniny, natomiast wątek przechodzi poprzecznie między nimi. W welurze włókna tworzące runo są związane z osnową. Dzięki temu jego meszek jest zazwyczaj krótki, gęsty i równy. Materiał może wyglądać bardziej stonowanie niż welwet lub aksamit, zwłaszcza gdy ma matowe wykończenie.
Welwet powstaje z nitek wątku wyciągniętych ponad osnowę w formie pętelek. Po rozcięciu pętelek tworzą one włoski. Dłuższe runo łatwiej zmienia kierunek pod wpływem dotyku, dlatego na powierzchni mogą pojawiać się charakterystyczne cieniowania. Ta cecha jest widoczna szczególnie w welwecie dzianinowym.
Welwet dzianinowy nie jest więc prostym odpowiednikiem każdej tkaniny welwetowej. Dzianina może być bardziej rozciągliwa i lepiej układać się na zaokrąglonych formach. Ostateczne właściwości zależą jednak od składu, gramatury, konstrukcji podłoża oraz wykończenia materiału.
Aksamit jest przydatnym punktem odniesienia, ale jego nazwa także bywa niejednoznaczna. W języku angielskim słowo velvet oznacza aksamit, podczas gdy w polskich sklepach „velvet” często odnosi się do welwetu. To jedno ze źródeł pomyłek. Aksamit zwykle kojarzy się z grubszym, bardziej zwartym materiałem i mocniejszym połyskiem, lecz jego rzeczywisty wygląd również zależy od włókien i technologii produkcji.
Co wybrać do tapicerki, odzieży i zasłon?
Sama nazwa materiału nie przesądza o jego przydatności. Przy wyborze tkaniny tapicerskiej sprawdź przede wszystkim odporność na ścieranie, gramaturę, sposób czyszczenia i przeznaczenie wskazane przez producenta. Jeśli materiał ma być używany intensywnie, ważniejszy od nazwy będzie konkretny parametr użytkowy, na przykład wynik testu Martindale’a.
Przy wyborze kieruj się następującymi kryteriami:
- Tapicerka mebli codziennego użytku – wybierz materiał o potwierdzonej odporności na ścieranie, stabilnym podłożu i sposobie czyszczenia dopasowanym do warunków w domu.
- Zaokrąglone meble i skomplikowane formy – welwet dzianinowy może lepiej się układać dzięki większej elastyczności, ale trzeba sprawdzić, czy jego parametry odpowiadają planowanemu obciążeniu.
- Odzież – welur dzianinowy sprawdzi się tam, gdzie liczą się miękkość, wygoda i rozciągliwość, natomiast sztywniejsze odmiany mogą lepiej podkreślać formę marynarki lub sukienki.
- Zasłony, narzuty i poszewki – welwet często wybiera się ze względu na dłuższe runo, miękkość i efektowne cieniowanie. Znaczenie ma także jego gramatura oraz sposób układania.
- Wykończenie wnętrza – aksamit lub mocno połyskujący welwet daje bardziej dekoracyjny efekt, a matowy welur pozwala uzyskać spokojniejszą powierzchnię.
Przed zakupem sprawdź również skład włókien. Welur i welwet mogą powstawać z poliestru, bawełny, wełny, jedwabiu albo mieszanek. Skład wpływa na chwyt, oddychalność, elastyczność, odporność na zagniecenia i sposób pielęgnacji, dlatego dwie tkaniny o podobnej nazwie mogą zachowywać się zupełnie inaczej.
Jak pielęgnować welur i welwet?
Najbezpieczniejsze zasady pielęgnacji zależą od metki lub instrukcji producenta. W przypadku większości delikatnych pluszów sprawdzają się następujące reguły:
- Pierz materiał w temperaturze do 30°C, jeśli producent dopuszcza pranie wodne.
- Wybieraj delikatny program i łagodny detergent przeznaczony do tkanin delikatnych.
- Nie susz odzieży ani tekstyliów pluszowych w suszarce bębnowej, ponieważ wysoka temperatura i ruch mogą zmatowić lub odkształcić runo.
- Prasuj wyłącznie po lewej stronie, przez cienką tkaninę i w niskiej temperaturze, jeśli prasowanie jest konieczne.
- W przypadku tapicerki najpierw odkurz powierzchnię miękką końcówką, a plamy usuwaj punktowo zgodnie z zaleceniami producenta.
Na co zwrócić uwagę przed zakupem?
W praktyce nazwa „welur”, „welwet” lub „velvet” nie zawsze precyzyjnie opisuje konstrukcję materiału. Sprzedawca może używać tych określeń jako nazw handlowych, a nawet traktować je jako synonimy. Dlatego przed zamówieniem większej ilości sprawdź skład, rodzaj wyrobu, długość runa, elastyczność i odporność na ścieranie.
Najpewniejszym rozwiązaniem jest zamówienie próbki. Możesz wtedy ocenić nie tylko kolor, lecz także kierunek układania się włosa, połysk, miękkość, grubość i zachowanie materiału po przeciągnięciu dłonią. Przy tkaninach tapicerskich próbka pozwala też ocenić, czy materiał pasuje do kształtu mebla i intensywności użytkowania.
